Satranç: Blitz Deneyimim

2018'den beri chess.com'da 5+0 blitz oynuyorum. Turnuva hedefim yok; yatağa girmeden önce açıp birkaç maç atmak, yıllardır süren bir alışkanlık. İlk yıllarda açılış bilmeden oynuyordum; sonrasında kanallardan öğrenip maçlarımı analiz yapmaya başladım. Usta değilim — ama yıllar süren bu hobi, bana kendi seviyemde bir şeyler öğretmeye yetti.

Bugüne kadar yedi bin maçın üzerine çıktım. En yüksek puanım 1.341, bulmaca puanım ise 1.500 küsur. Aradaki bu fark aslında satrancı nasıl oynadığımı da açıklıyor: Çoğu zaman hamleyi bilmediğim için değil, süre yetişmediği veya dikkatim dağıldığı için kaybediyorum.

Neden Blitz?

Daha kısa formatlarda satranç, hesaplamadan çok süre yarışına dönüşüyor; daha uzun oyunlar ise beklemekten sıkıyor. Alıştığım tempo bu. Gece, yorgunken oynamam da muhtemelen işe yaramıyor — farkındayım, yine de devam ediyorum. Belki 3+2 veya 5+2 denemeliyim; hiç denemedim.

Tahtanın Ötesinde

Satranç bana tahtada kalması gereken şeylerden fazlasını verdi. Aynı anda birkaç ihtimali düşünmek, süre azaldığında paniğe kapılmadan karar vermek, acele etmemek — ve her durumda mutlaka başka bir yol olduğuna inanmak. Bunlar günlük hayatta da aynı şekilde işe yarıyor; sıkıştığımda alternatif yollar arama kabiliyetimi de satranç geliştiriyor.

Kaybetmek ve Toparlanmak

Kaybettiğimde genellikle maçı analiz edip hatamı görüyor ve öyle yeni bir maça giriyorum. Ancak vezir uyumak gibi çok saçma bir hata yaptıysam sinirlenip uygulamayı doğrudan kapatıyorum. Satrancı bazen ruh hâlimin aynası gibi görüyorum: seri galibiyet alıyorsam kafam yerinde, arka arkaya yeniliyorsam o gün kafamın pek yerinde olmadığını fark ediyorum.

Son Söz

Usta olmak şart değil; herkese satranç öğrenip düzenli oynamayı tavsiye ederim. Rusya’da okullarda yaygın, Hindistan’da son yıllarda ciddi bir yükseliş var — bazı ülkelerde satranç tahtadan çok öteye geçmiş durumda. Ülkemizde bu alışkanlığı mutlaka geliştirmeliyiz.